Eind van het eind
Liggend aan het strand
een donkere maar heldere nacht
het water klotst, maar bruist slechts zacht
met daarboven bergen zand
somber, noch blij
gebonden, doch vrij
en langzaam noch snel
maar toch zeker wel
tikt tijd op mijn klokje voorbij...
Een hond die aan het graven is
zinloos maar toch graaft hij door
net als het leven, waar dient het nou voor?
zometeen weer een begravenis...
|